مربی؛ نجار است یا باغبان؟

🔸️ مربی؛ نجار است یا باغبان؟

✴️ یک وقت انسان می‌خواهد شیئی را مطابق میل خودش بسازد؛ این را صنعت می‌گویند. اما وقتی بخواهد آن شیء را رشد بدهد، نامش تربیت است.

👨‍🌾 فرق کار باغبان با کار نجار همین است.
باغبان درخت‌ها را می‌شناسد، استعدادهایشان را کشف می‌کند و شرایط رشدشان را فراهم می‌سازد؛ مراقبت می‌کند که درخت سرسبزتر شود، آفت نگیرد و به شکوفایی برسد. این همان تربیت است: پرورش دادن بر اساس ظرفیت‌های درونی.

👨‍🔧 اما نجار نگاه دیگری دارد؛ او نمی‌خواهد استعدادهای درخت را بشناسد یا رشد بدهد، بلکه تنها به استفاده خود می‌اندیشد. درخت را می‌بُرد و آن را به صندلی، در یا کرسی بدل می‌کند؛ در این فرایند، استعدادهای طبیعی درخت از بین می‌رود.

💡 شهید مطهری در کتاب فطرت و تربیت با این مثال نشان می‌دهد که مربی حقیقی باید مانند باغبان عمل کند؛ پرورش‌دهنده استعدادها، نه تحمیل‌کننده اهداف خود.

—

📖 بریده‌ای از کتاب فطرت و تربیت، شهید مرتضی مطهری